Yıllara meydan okuyan bir hali vardı dut ağacının. Daha apartmanlar dikilmeden tek katlıların  saltanatının son demlerini görmüşlüğü de vardı, can erik ağacının devrilişini de. Neyse ki çok katlıları dikenler onu bırakmıştı. Yeri tam iki bahçenin sınırındaydı. Yoksa komşusuna kıyanlar, onu bırakır mı? Daha o zamanlar gençti.  En büyük hayali, tek katlının boyunu geçip onu tüm…

Huzurevinin çamlığa bakan odasında, eski defterleri karıştırıp geçmişi yaşarken çalan telefonu, titreyen eliyle açtı. Yaşlı naif bedeniyle pek uyumlu olmayan gür sesiyle karşısındakinde anlık çekinti uyandırdı. Telefondaki ses, Milli Eğitim Bakanlığı’ndan aradığını, bu yıl Başkent’ te yapılacak olan öğretmenler günü kutlamalarında, “Bizleri Yetiştiren Öpülesi Eller Onur Ödülü’ne” layık görüldüğünü, kabul etmesi halinde… Heyecandan ne diyeceğini…

Sınırı geçtiklerinde karanlıktı, göz gözü görmüyordu. Günlerdir bitkin halde yürüyorlar, tere, toza, toprağa bulanmış bedenleriyle geçtikleri her yerde koku bulutu bırakıyorlardı. Koku ağırdı, hissedilmeyecek gibi değildi. Buna karşın duyarsızlaşmış olmalıydılar. Uzak bir düşe böylesine yakınlaşmışken belki de en iyisi buydu. Yüzü geceyi andıran karanlık bakışlı adama ellerinde avuçlarında ne varsa saymışlardı. Bilmedikleri bir ülkenin ıssız…

Kıyıya yedi cansız beden vurduğunda plajdakiler gelmemişti daha. Az sonra birikecek kuru kalabalık, uykudaydı. Oysa gazetelerin akşam baskısında çoktan haberleri çıkmıştı. Dalgalar önce kuru, cılız bir karaltıyı savurdu. Gözleri kocaman açıktı. Öylece kalakalmıştı. Sonra bir başkasını, birini, birini daha… Kadınlar, çocuklar ve bebekler, sanki deniz kusmuş, kabul edememişti. Henüz bunaltıcı sıcak basmamış, kumlar ısınmamıştı. Sabahın…

İncir, binanın üstüne yıkıldı yıkılacak. Yoldan geçenler yere yapışmış meyvelerine basmamak için kıyı kıyı geçiyor yanından. Torbası az önce marketten aldığı sözüm ona bardacık inciriyle dolu Mahinur, tedirgin bakıyor beli bükülmüşe. Kaç defa söyledi binadakilere. Kökleri temeli sarsacak, keselim şunu gitsin diye. Hiçbiri meyvesini toplamıyor nasılsa. Marketteki hormonlular varken kocamış incire kim aldırır? Aslında kimsenin…

Solmuş basma entari, nerde görsem tanırım. Başka kıyafet giymezdi zaten . Evet, evet, bu o. Keyfi yoktu, pek konuşmak istemedi. Elindeki bezle salon penceresini ovaladı durdu. Hadisene kızım dedim, kendine gelir gibi oldu, sonra yine daldı gitti. Haa bir de durmadan telefonu çaldı, o hayırsız kocasıydı besbelli, işteyim dedikçe laf anlamadı. O telefonu kapattı, öteki…

Vakit öğleye doğruydu. Sıkıntılı bir hali vardı adamın. Güneş tepeye ulaştığında kısık gözleri uzağa daldı. Zihni de bulanıklaşan görüntüler gibiydi. Günleri karıştırmıştı. Oysa âdeti değildi. Günü bilmeden böyle palas pandıras. Dünden önce pazardı. Bir bir saydı “Salı,” dedi. İyice telaşlandı. “Biliyordum zaten, salı sallanır.” Tadı hepten kaçtı. Salıları balığa çıkmazdı. Diğer günlerde de balık vurursa;…