Öykü
“Bir öykümüz olsa, duyan öyküsü sansa…
Öykümüz böylece dallanıp budaklansa…
Bir sevi’den, bir övü’den,o bizim öykümüzden
Giderek buluşan eller evreni sarsa..
Öykümüz de büyür büyüklüğümüzden;
Herkes sevi’sinde evreni kucaklarsa.”
ÖZDEMİR ASAF
“Hayat bir öyküye benzer, önemli olan yanı eserin uzun olması değil, iyi olmasıdır.” SENECA
-
Aşk Düşlere Sığar Mı? | H. Esra Kara | Berlin Regenbogen Buchhandlung (Gökkuşağı Kitabevi) Öykü Yarışması, Seçkiye Giren Öykü, 2014
Yaşlı bedeni çalan telefonun sesiyle irkildi. İlk defa telefonun iletişimden fazlasını sağladığına tanık oluyordum. Kısık gözlerinin ışıltısı bunca unutulmuşluğun arasında aşkı anımsadığının habercisiydi sanki. “Bu şarkıyı kocam çok sever. Birazdan burada olacak, yine çalar mı?” derken sesi hüznü çoktan konuk etmişti yine. Unutkan sözleriyle hedef şaşırtması kendisiyle bir çeşit yüzleşmeydi sanıyorum. O an yıllardır bana…
-
Üç Moira | H. Esra Kara | Homeros Edebiyat Ödülleri 2020, Tarık Dursun K. Hikaye Ödülü, İkincilik Ödülü
Babaannen koyunların kırpılma mevsiminin hemen ardından girişti işe. Önce yapağıları yıkayıp pakladı bir güzel. Sonra avluya serdi. Akşama doğru kuruyanlarını topluyordu ki içeridekiler ilişti gözüne. O sırada Asiye, hayataltından bozma mutfağın taş zeminini yıkayan annene hararetle bir şeyler anlatıyordu. Sen de babaannenin karşısındaki sedire oturmuş kucağında okul çantan, ödevlerini yapıyordun güya. Göz göze gelmemek için…
-
Della ve Jim ile Tanışmış Mıydınız?
Genç kız yeni mezun olmuştu. Şansı yaver gitmiş, hemen iş bulmuş, ilk maaşını da almıştı. Yıllardır kurduğu bir hayali gerçekleştirmenin tam sırasıydı. Daha çocukken kendine verdiği sözü anımsadı. Para kazanmaya başladığı ilk yılbaşında, tüm sevdiklerini çam sakızı çoban armağanı da olsa anımsayacaktı. Yeni yıla girmeye sayılı günler kalmıştı. Uzunca bir liste hazırladı o sabah. Listenin…
-
Kırmızı Yumurta
Kurumuş bir ağaçtım en nihayetinde. Ne gelenim vardı ne gidenim. Nicedir kuşlar uğramaz, yuva kurmaz olmuştu dallarıma. Ne gölgemde soluklanan insanlar, ne gövdemi kazıyan aşıklar, ne de dallarıma tırmanan yumurcaklar… Bu bahar da cemreler önce havaya, sonra suya ve toprağa düşecek ve su yine beni es geçerek diğerlerine yürüyecekti. Mevsimler durmaksızın değişirken ben hep böyle,…
-
Çocuk
Günlerdir evde karantinadayken “Mutsuz insanların hikayelerini yazmaktan bıktım,” dediğim anda çaldı telefonum. “Açmasan da olur,” diyen iç sesime inat, açtım. “Merhaba,” dedi zarif, naif bir ses. “Merhaba,” derken elimdeki dosyayı sehpaya bırakıp pencereye yöneldim. Akşam karanlığı yavaş yavaş çökmeye başlamıştı. Perde aralığından caddeye baktım. Eskiden, eskiden dediğim yaklaşık bir ay öncesine kadar sıkışan trafikten, kornalardan,…
-
Bu Kadar Uzağa Götürmemiştim
Vaktiyle dünyanın bir yerinde torunları, oğlu ve geliniyle beraber yaşayan yaşlı bir adam varmış. Adamcağız hiç kimseye yük olmaz, aksine evde, tarlada, bağda, bahçede çalışır, gelinine ve oğluna destek olurmuş. Gel zaman git zaman yıllar su gibi akmış. Torunlar büyümüş, her biri kendi yoluna gitmiş. Adamcağız da iyice yaşlanmış. Aklı başı yerindeyse de bedensel olarak…
-
Kan Rüyayı Bozar
Tahta sandalyenin bacaklarına dolanmış oturuyorum kapı önünde. “Sen yokken müşteri gelmez değil mi?” “Bu saatten sonra sanmam. Hem gelirse Kıvırcık’a el edersin. Bir koşu haber verir.” “Sen dükkânda olmayınca korkuyorum,” dedim kitap dolu rafları işaret ederek. “Arkalarında birileri var sanki. İçeri girmesem, kapı önünde beklesem?” Yanağımdan makas alarak “Bak neler de bilirmiş. Okudukça seveceksin, o…
-
Hırka
Çile Kadın Dayanışma Derneği, Diren Sokak, Numara on iki. Elimizdeki adres. Sağlı sollu konaklar. Yol yokuş, hem de dik. Oflaya puflaya çıkıyoruz desem yalan olur. Yola inat bizimkisi, güle oynaya. Sanki hiç kederimiz yokmuş gibi. Gören öyle sanır yani. Ayol olur mu hiç gamsız, tasasız insan olunur mu? Aynur daha dün sevgilisinden ayrılmış salya sümük…
-
Avlusunda Bir Delice
Rüyamda görsem “hayırdır,” derdim. Şimdi bu kasaba, bu ev, bu avlu, şu dibini kazıp çukur açtığım ağaç mı yazgımız? Neye karşılık? Ne sen sor, ne ben söyleyeyim. Ya da dur, dinle! Bizimkileri buraya getirmeden delicenin gölgesine nasıl geldiğimi ilk ve son kez anlatayım. Bir daha da sakın deşme yaramı. Sonra biz, geriye kalanlar, sanki hiçbir…
-
Fırtına Takvimi
Hava durumunu sunan spiker işveli ses tonuyla “Meteoroloji yetkilileri yılın ilk fırtınasının zemheri olduğunu açıkladı sayın seyirciler, fırtına takvimine göre ilk fırtına zemheri… Siyah beyaz ekranın ortasından bir iki siyah şerit kaydı art arda, ses parazitlendi aniden. Adil, masa üzerinde hanidir beklemekte olan bardağı bir dikişte bitirdi. Kaytan bıyıklarını elinin tersiyle sildi. “Açıklansa ne olur…
-
İnci | H. Esra Kara | İnönü Üniversitesi Öğretmenin Öyküsü Öykü Yarışması, Seçkiye Giren Öykü, 2014
Hava, yere tükürsen donacak cinstendi. Ankara Garı’nda taksiden indim. Kürk yakalı paltomun yakalarını iyice kaldırdım. Deri valizimi binbir zahmetle sürüklüyordum. Merdivenleri çıkarken öfkesinden önüne gelene toslayacak boğa gibiydim. Yanımdan geçenler, meraklı gözlerle zarif görünüşüme uymayan kabalığıma bakakalıyordu. Benimse o an hiç kimse umurumda değildi. Kalabalığı yara yara istasyona doğru ilerliyordum. İçimde günlerdir susmak bilmeyen çok…
-
Ve Bir Gün Hayal Etti
Ve bir gün, hayaletlerle dolu evini, o güne değin kırık bir plak gibi tekrarlayıp durduğu ne varsa hepsini, bütün ezberlerini bozarak terk etti. Geride kalan hayaletler, içi boşalmış, işe yaramaz halde şaştı kaldı bu işe. Tozlu rafların, sararmış kitap sayfalarının, kirli çarşafların, yüzü eprimiş koltukların, katran ağırlığındaki kadife perdelerin arkalarına değin baktılar. Onu bulamayınca telaşlandılar.…
H. Esra Kara 