Seçme Haikular

Bulutun tepesi
Bir kaçı dağıldı
Dağ gibi ay

MATSUO BASHŌ

***

Unutturdu bak
Kavun çalmayı bile
Soğuyan hava

MASAOKA SHIKI

***

Otlar arasında
Tanınmayan bir çiçek,
Bembeyaz açmış.

MASAOKA SHIKI

***

Uyanmış
iniyor rüyanın öte yakasından aşağı.

VICTOR HUGO

***

Rüya Gece’nin
akvaryumudur.

VICTOR HUGO

***

Gemliğe doğru
Denizi göreceksin;
Sakın şaşırma.

ORHAN VELİ

***

Ne kadar severim o insanları!
O insanları ki renkli, silik
Dünyasında çıkartmaların
Tavuklar, tavşanlar ve köpeklerle beraber
Yaşayan insanlara benzer

ORHAN VELİ

***

Ağaca bir taş attım;
Düşmedi taşım,
Düşmedi taşım.
Taşımı ağaç yedi;
Taşımı isterim,
Taşımı isterim!

ORHAN VELİ

***

Kuşçu amca!
Bizim kuşumuz da var,
Ağacımız da.
Sen bize bulut ver sade
Yüz paralık.

ORHAN VELİ

***

Güzel kız, sen küçüklüğümde
Bahçemizdeki erik ağacının
En yüksek dalına kurduğum
Öksenin üstünde dolaşan
Saka kuşu kadar sevimli
Değilsin.

ORHAN VELİ

***

ASFALT ÜZERİNE ŞİİRLER

I
Ne kadar güzel şey:
Yolun üstündeki bina
Yıkıldığı zaman
Bilinmeyen bir ufku görmek.”
II
Kaldırımın kenarına dizilip
Bacası olan silindirin
Yürüyüşünü seyreden
Çocuklara İmreniyorum.
III
Onun sesi
Bir arkadaşıma
Denizden geçen
Motorları hatırlatıyor
IV35
Orhan Veli Şiirinde Japon Estetiği ve Haiku Şiiri
Kırık taşlara bakıp
Işıklı bir asfalt düşünmek
Acaba yalnız
Şairlere mi mahsustur.

ORHAN VELİ

***

SEYAHAT ÜSTÜNE ŞİİRLER

I
Seyahat edildiği zamanlarda
Yıldızlar konuşur
Söyledikleri şeyler
Ekseriya
Hüzünlüdür.
II
Sarhoş olunduğu akşamlar
Islıkla çalınan şarkı
Neşelidir.
Halbuki aynı şarkı36 Melek GÜLCÜ
Bir trenin penceresinde
Neşeli değildir

ORHAN VELİ

***

Söğüt ağacı güzeldir.
Fakat trenimiz son istasyona vardığı zaman
Ben dere olmayı
Söğüt olmaya tercih ederim.

ORHAN VELİ

***

Elimi çok dallı bir ağaç gibi
Tutarım gökyüzüne
Ve seyrederim bulutları
Bir deve gürültüler içinde koşar, koşar, koşarken
Güneş doğmadan evvel varmak için
Ufka…

ORHAN VELİ

***

NİSAN
İmkansız şey
Şiir yazmak,
Aşıksan eğer;
Ve yazmamak,
Aylardan nisansa

ORHAN VELİ

***

“BEBEK SUİTE”
Sekiz başlıktan müteşekkildir.
Yol
Yol düzdür
Üzerinden tramvay geçer,
Adamlar geçer,
Kadınlar geçer

Kadınlar
Kadınlar
Akşam, sabah
Tramvayı beklerler
Rejinin önünde.

Yeşil
Sevdikleri renk
Yeşildir.
Ellerinde
Yemek çıkınları
Vatman
Hep karşıya bakar
Cıgara içmez
Vatman
Ömür adamdır

Peysaj
Evler, dükkanlar, duvarlar:
Kömür depoları,

Deniz;
Çatanalar, mavnalar, kayıklar.
Deniz
Denizi kim sevmez
Üstünde ve kenarlarında balık
Tutulduktan sonra
Balıkçılar
Bizim balıkçılar
Kitaplardaki balıkçılar gibi
Şarkıyı
Bir ağızdan söylemezler.

Senin Evin
Bütün bu yollardan.
Tramvayla geçilir.
Hâlbuki senin evin daha ötededir.

ORHAN VELİ

***

Çayın rengi ne kadar güzel,
Sabah sabah,
Açık havada!
Hava ne kadar güzel!
Oğlan çocuk ne kadar güzel!
Çay ne kadar güzel

ORHAN VELİ

***

Deli eder insanı bu dünya;
Bu gece, bu yıldızlar, bu koku,
Bu tepeden tırnağa çiçek açmış ağaç

ORHAN VELİ

***

Denizlerimiz var, gunes icinde;
Agaclarimiz var, yaprak icinde;
Sabah aksam gider gider geliriz,
Denizlerimizle agaclarimiz arasinda,
Yokluk icinde

ORHAN VELİ

***

Duyduğum yoktu ne vakittir
Güvercin sesi, kumru sesi, pencerede;
İçime gene yolculuk mu düştü, nedir?
Nedir bu yosun kokusu,
Martıların gürültüsü havalarda;
Nedir?
Yolculuk olmalı, yolculuk

ORHAN VELİ

***

Uyandım baktım ki bir sabah,
Güneş vurmuş içime;
Kuşlara, yapraklara dönmüşüm.
Pır pır eder durur, bahar rüzgarında.
Kuşlara, yapraklara dönmüşüm.;
Cümle azam isyanda;
Kuşlara, yapraklara dönmüşüm;
Kuşlara,
Yapraklara

ORHAN VELİ

***

Pencere, en iyisi pencere;
Geçen kuşları görürsün hiç olmazsa;
Dört duvarı göreceğine

ORHAN VELİ

***

Sokak lambası
Her gece yalnız kalır
Yalnız ve aydınlık

TOIKU

***

Güm güm çalındı kapım
Açtım baktım ki
Yalnızlığımmış

CEMAL SÜREYA

***

Bir deniz bulmak,
anlamak en sonunda da
yaşamak ne?

ORUÇ ARUOBA

***

Martı seslerinden
anlarsın
Deniz’e yaklaştığını.

ORUÇ ARUOBA

***

Tam da göremediğinde
köpürüverir gene
Dalga.

ORUÇ ARUOBA

***

Sarı otlar –
sabırla
gelecek Bahar’ı bekliyorlar.

ORUÇ ARUOBA

***

Uç böcek, uç böcek
diyorum
uçuyorlar.

BEHÇET NECATİGİL

***

Sonbaharın geldiğini bilmeyen
Köpek yavrusu
bir buda’dır.

İLHAN BERK

***

Düşünme,
Arzu et sade
Bak, böcekler de öyle yapıyor.

ORHAN VELİ

***

Yosun kokusu
Ve bir tabak karides,
Sandıkburnu’nda

ORHAN VELİ

***

Sınır tanımaz
Yeşil tohumu düşer
Her toprak yere

İNOUE NABUKO

***

Guguk kuşudur
Öter gece boyunca,
Sonra gün doğar!

İMDİ CHİYO

***

Küçük kurbağa
Muz yaprağı üzerinde
Tir tir titriyor.

TAKARAI KIKAKU

***

Suyun dibinde
Kayalara yapışık
Çürümüş yaprak.

NAİTŌ JŌSŌ

***

Ah, tan ve sabah!
Kova esir edilmiş
Su istedim ben.

FUKUDA CHİYO-Nİ

***

Çan ve tapınak
Kelebek tünemiş de
Uyumakta bak!

YOSA BUSON

***

Öldürürken bir karıncayı
fark ettim ki üç çocuğum da
izliyor beni.

SHUSON KATO

***

İlk güz sabahında
baktığım ayna bana
yansıtıyor babamın yüzünü.

KİJO MURAKAMİ

***

Uyumak istiyorum!
Sinekleri nazikçe ezin,
lütfen.

MASAOKA SHIKI

***

Öldürdükten sonra bir örümceği,
nasıl da yalnız hissettim kendimi
gecenin soğuğunda!

MASAOKA SHIKI

***

Aşk ve nefret uğruna
ezdim bir sineği ve sundum onu
bir karıncaya.

MASAOKA SHIKI

***

Kar yığını altında
kalan bir dağ köyünde
su sesi!

MASAOKA SHIKI

***

Gece; ve yine beklerken seni
bıraktı soğuk rüzgar
ilk yağmur damlasını.

MASAOKA SHIKI

***

Döndüm geriye bakmak için,
oysa sislere gömülmüştü çoktan
yanından geçip gittiğim adam.

MASAOKA SHIKI

***

Bir ölü krizantem!
Ve hala da sana hiçbir şey
hatırlatmıyor mu bu?

KYOSHİ TAKAHAMA

***

Şu esen rüzgar!
Sor ona, ağaçtaki hangi yaprak
sıradaki olacak.

KYOSHİ TAKAHAMA

***

Güz rüzgarında
gördüğüm her şey
haiku’dur.

KYOSHİ TAKAHAMA

***

Bir kuru böcek!
Fırlattım onu karanlığın içine
ve anladım gecenin derinliğini.

KYOSHİ TAKAHAMA

***

Bir adam, sadece bir-
Ve bir de sinek, sadece bir-
Koca salonun ortasında.

ISSA MİKAMİ YOSHİ

***

Çiçeklerle örtülüyken,
tam da o anda ölmek isterdim,
hayalimiz gerçekleşmişken!

OCHİ ETSUJİN

***

O tok sesi duyuldu;
tek başına sakince
yere düşen korkuluğun.

NOZAWA BONCHŌ

***

Hiçbir rüzgar
değmese bile ağaçlara
düşer yapraklar.

NOZAWA BONCHŌ

***

Rüzgarsız günde
Kendisi isteyerek
Düşüyor yaprak

NOZAWA BONCHO

***

“Bir bak şu uçan
Ateşböceğine!” demek isterdim,
Oysa yalnızım.

TAN TAİGİ

***

Çan ve tapınak
Kelebek tünemiş de
Uyumakta bak!

BUSON

***

Rüzgar esmiş
Dumanı uzaklaşıyor
Fuji dağının,
Onlarla sürüklenen
Kaderimi kim bilecek?

SAİGÖ