Korku

İncir, binanın üstüne yıkıldı yıkılacak. Yoldan geçenler yere yapışmış meyvelerine basmamak için kıyı kıyı geçiyor yanından. Torbası az önce marketten aldığı sözüm ona bardacık inciriyle dolu Mahinur, tedirgin bakıyor beli bükülmüşe. Kaç defa söyledi binadakilere. Kökleri temeli sarsacak, keselim şunu gitsin diye. Hiçbiri meyvesini toplamıyor nasılsa. Marketteki hormonlular varken kocamış incire kim aldırır?

Aslında kimsenin Mahinur’a aldırdığı yok. Konu incir değil yani. Bıkıp usanmışlar besbelli. Mahinur bu Bugün incire takılır, yarın kedilere. Mahmut, bir iki uyaracak olduysa da hışmına uğramamak için vazgeçti. Karısı Gülnaz, “Neme lazım Mahmut, sus,” dedi. “Bugün kafası kızarsa yarın kapı önünde buluruz kendimizi, onların tuzu kuru, bırak yesinler birbirlerini.” Haksız da sayılmaz garibim. Mahinur’un yanında gündelikçi. Mahinur durmadan söyleniyor, hiç biri oralı olmuyor. İncirse günden güne boynunu büküyor. Bir kuşlar biliyor incirin kıymetini, bir de Mahmut.

Yazlıkçılar gidince çocuklarıyla beraber Gülnaz’ı da köye gönderir Mahmut. El ayak çekilince çilingir sofrasını incirin gölgesine keyifle kurar. İki boynu bükük yazın sonuna değin dertleşirler. O bilmeyecek de kim bilecek incirin çilesini? Kışlarıysa incirin gölgesi yok, hem etraf kalabalık, dertleşmek kolay olmaz. Hele incir altında demlenmek, hiç uygun düşmez. Hele hele Mahinur görürse hiç affetmez. O zaman O da kimseciklere görünmeden doğru meyhaneye gider. Azıcık tuzluya gelir ya olsun. Bu koca apartmanın tek sorumlusu Mahinur’dan sonra Mahmut, olacak o kadar. Akşamdan akşama iki tek atıp çakır keyif oldu muydu bedeni yıkılacak yer arar Mahmut’un. Bahçeye varınca incire yaslanır şöyle bir soluklanır, böylelikle eski dostunun da gönlünü alır. Bir süre söyleşirler sessizce. Ayrılık vakti evin yolunu bulur bulmasına ya ah işte, kör olasıca anahtar deliği, az daha büyük olsa; eksik etek,“Ocağımıza incir ağacı dikeceksin,” diye söylenmeye başlamadan kıvrılıverecek yatağına. Söylemiş miydim, Mahmut’un karısı Gülnaz, Mahinur’a gündeliğe gider. İki kadın, birbirlerinden habersiz korkarlar incirin köklerinden. Masada duran hormonluları yerken bile akıllarında varsa yoksa incir.

ESRA KARA